فکر می‌کنم جای خالی آدم‌ها، در واقع جای خالی بودنشان نیست؛جای خالی تکه‌ای از قلبمان است که خانه‌ شان بوده،به نامشان بوده و حالا به وقت سفر و بستن بار و بنه، آن تکه‌ را هم با خود برده‌اند.این است که همیشه در یاد نبودن کسی، گوشه‌ای از قلبمان درد می‌گیرد و می‌‌‌سوزد.پ ن :"بعدها پشت سرم خواهند گفت: دلقکِ بیچاره در قرن لبوبو و ترامپ و ان‌اف‌تی، سعی می‌کرد شاعر باشد."کاش بودی ساعتها باهات حرف میزدم.این دفعه بیایی بلدم نگهت دارم....چکار کنم بیایی؟؟ ♥ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم آبان ۱۴۰۴ ساعت 15:17 توس

♥ نوشته شده در سه شنبه چهارم آذر ۱۴۰۴ ساعت 11:42 توسط آرامش: